अवकाळी पाऊस


बरसणं तुझं अवकाळी,

असच होत रहावं,

त्या तहानलेल्या जीवांना,

तू तृप्त करत जावं.


आनंद त्यांना होऊ द्यावा,

पाहून तू ही मनी सुखावं,

लहान थोर साऱ्यांना त्या,

तुझ्या येण्याचं सुख मिळावं.


तृप्त करती ते नभांकुर,

जे मैत्र निशेचे झाले,

रोजनिशीची पाने अगदी,

चिंब भिजवूनी गेले.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

वळण